złote tło izoluje każdą z postaci, podczas gdy krajobraz za nimi lśni jak wspólna dusza, z której czerpią swój uśmiech i miłość.

stoimy przed czymś nieokreślonym.

czasem przed złotem, czasem przed szarością.

czasem w świetle, choć często z niezgłębionym mrokiem poza sobą.

to jasne: by poznać i zgłębić ludzi, trzeba ich izolować.